"Hayatın koşturmacası bazen nefes almayı unutmamıza neden olur. Oysa kısa bir mola, zihnimizi dinlendirir, kalbimizi şifalandırır ve bize yeniden kendimizi hatırlatır."
Bir gün fark ettim...
Elim, farkında olmadan telefonuma gidiyordu. Sabah uyanır uyanmaz ekran, gün içinde defalarca gelen bildirimler, akşam yatmadan önce son kez sosyal medya... Sanki ben hayatı yaşamıyor, başkalarının hayatlarını izliyordum.
Sonra önemli bir karar aldım.
Hayatımdaki önemli bir sınava hazırlanırken sosyal medya hesaplarımı kapattım. Başta bunu yalnızca daha fazla odaklanabilmek için yaptığımı düşünüyordum. Ancak zaman geçtikçe bunun bana kazandırdığı şeyin sadece zaman olmadığını fark ettim.
Meğer zihnim sürekli meşgulmüş.
Başkalarının başarıları, tatilleri, sofraları, fikirleri, tartışmaları... Tüm bunlar, fark ettirmeden zihnimde yer kaplıyor, enerjimi tüketiyormuş.
Sosyal medyadan uzaklaştığımda ilk kez sessizliği duydum.
Sabah kahvemin kokusunu...
Pencereden içeri süzülen rüzgârı...
Yolda yürürken kuş seslerini...
Ve en önemlisi, kendi iç sesimi...
O an anladım ki, hepimizin bazen daha fazlasını yapmaya değil, biraz durmaya ihtiyacı var.
Çünkü insan sürekli koşarken neden yorulduğunu fark edemez.
Ancak durduğunda bunu görebilir.
Hayat bize sürekli üretmeyi, yetişmeyi ve paylaşmayı öğretiyor. Oysa ruhumuz bazen sadece dinlenmek ister. Hiç kimseye bir şey ispatlamadan, hiçbir ekranın karşısında olmadan, sadece kendisi olarak var olmak ister.
İlginç olan şu ki, sosyal medyadan uzaklaştıkça yalnızlaşmadım; tam tersine kendime yaklaştım. Dikkatim dağıldıkça değil, toplandıkça daha huzurlu olduğumu gördüm. Zihnim hafifledi, nefesim derinleşti, günlerim daha anlamlı hâle geldi.
Belki de gerçek verimlilik, her dakikayı doldurmak değil; gerektiğinde boş bırakabilmektir.
Ben bu kısa molada yeniden nefes almayı öğrendim.
Kendimi dinlemeyi...
Daha sakin düşünmeyi...
Anın kıymetini bilmeyi...
Ve hayatın telaşı içinde kendimi kaybetmemeyi...
Belki sizin de ihtiyacınız olan şey yeni bir uygulama, yeni bir motivasyon videosu ya da yeni bir hedef değildir.
Belki ihtiyacınız olan tek şey...
Telefonu sessize almak.
Derin bir nefes çekmek.
Gökyüzüne birkaç dakika bakmak.
Bir fincan çayı acele etmeden içmek.
Ve kendinize şu soruyu sormak:
"Ben en son ne zaman gerçekten durup nefes aldım?"
Çünkü bazen hayatı değiştiren şey büyük kararlar değildir.
Kendimize verdiğimiz küçük ama gerçek molalardır.
"Kendinize vakit ayırın. Durun, nefes alın ve sadece anın tadını çıkarın. Çünkü bazen en verimli şey, hiçbir şey yapmamaktır." ??